Verhuizen

Vandaag stond alles in het teken van verhuizen. We vertrekken uit het mooie Cape Coral richting Clermont.

We hadden aan de eigenaars, Kevin & Sheila, van het huis in Cape Coral gevraagd of we tot 12.00 u mochten blijven ipv tot 10.00u en dit was geen probleem.  Zo kon ik alles rustig inpakken en kon ons Lobke nog een laatste plonsje doen in het zwembad.  Inpakken om naar een ander huisje te vertrekken is toch wel anders dan inpakken om met de vlieger naar huis te gaan.  Nu was het smijt alles de koffers in, als je nog iets vond hup in een zakje.  En op die manier ben je natuurlijk wel heel snel klaar :-).  Dus had ik ook nog tijd om even van het zwembad te genieten.  Maar toen was het toch echt wel tijd om te vertrekken.  Met spijt in ons hart trokken we deur achter ons toe.  De eerste week was geweldig!
Nu is het tijd om nieuwe avonturen te gaan opzoeken...

Voor we onze reis aanvatten, zijn we nog een laat ontbijtje gaan doen bij Bob Evans, het voordeel van Amerika is dat je hier heel de dag door kunt ontbijten. We waren hier nog nooit geweest, ook al veel over gehoord en ook hier is het lekker ontbijten. Opnieuw waren ze super vriendelijk.

Buikjes gevuld, GPS op Clermont en we konden vertrekken.  De rit heeft zo een 3.20u geduurd, lijkt heel lang.  Maar voor Amerikaanse normen is dit helemaal niet ver. En eigenlijk ging de rit ook heel vlot.  We reden niet over de "interstate" maar namen plaatselijke "highways". We kwamen door verschillende dorpjes en kwamen soms toch wel het "echte" Amerika tegen.

Om half 4 zijn we aangekomen in ons huisje voor de komende 14 dagen.  Toen we de deur open deden, hadden we weer een "wouw" gevoel.  Tafel stond mooi gedekt, lichtjes branden, de bedden mooi opgemaakt en weer groter dan we hadden gedacht.  Lobke testte al de bedden uit en uiteindelijk ging ze toch voor het 2-persoonsbed.

Als we al onze spullen weer een plaatsje hadden gegeven, zijn we nog naar de Walmart gegaan om onze voorraad in te slagen.  Ah de heerlijke spulletjes van Disney stonden ons al op te wachten.  En ons Lobke die heeft de smaak van het shoppen goed te pakken, helaas voor de papa :-).  Ze zag het één na het andere dat ze toch wel graag zou hebben.  Maar dat is voor een andere keer.
Nog snel een Subway gaan halen en terug naar huis.
Natuurlijk het zwembad nog even verkend en dan ons bedje in, want het was toch wel een lange vermoeiende dag.